ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΑΠΕΤΑΝΑΚΗ

                                           ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΚΑΙ  ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ

 

 1964. Ατομική έκθεση. Σχέδια για '' Tο κορίτσι με το ροζ του λουλακί ''  . Ηράκλειο, Λύκειον ο Κοραής

                          Σχέδια,για τη μεγάλη σειρά έργων με τίτλο :

       ''Λάκκος,το ολοκαύτωμα των ψυχών στο στοιχειωμένο κόκκινο καλντερίμι της χαμένης αθωότητας                

  1969.Aτομική έκθεση. Σχέδια για'' Tο κορίτσι με το ροζ του λουλακί '' , Ηράκλειο. Ακαδημία

      Σχέδια,για τη μεγάλη σειρά έργων με τίτλο : ''Το στοιχειωμένο κόκκινο καλντερίμι της χαμένης αθωότητας''

 1970.Ατομική έκθεση. Σχέδια για το'' Πορτρέτο χωρίς όνομα ''.Ηράκλειο. Ακαδημία .

 1971. Ατομική έκθεση . ''Σχέδια'' για ''Το πορτραίτο του κρητικού τοπίου'' . Ηράκλειο.

 Πρότυπα ιδιωτικά  Εκπαιδευτήρια  Χρυσούλας  Μπουρλώτου

 1974. Ατομική έκθεση. ''Το σκούρο κόκκινο του αιμάτου'' .Ηράκλειο,Βασιλική Αγίου Μάρκου

 1978.Ατομική έκθεση. Σχέδια για το'' Ταξίδι στην αιωνιότητα της αθωότητας''.Ηράκλειο. Βασιλική του Αγίου Μάρκου        

1979. Συλλογική έκθεση .Ηράκλειο .Βασιλική Αγίου Μάρκου.

       Συμμετοχή με,''πορτραίτο χωρίς όνομα''και'' Το πορτρέτο του κρητικού τοπίου''.[Μονή των Αγγέλων]

1979.Συλλογική έκθεση.Χανιά.Αίθουσα Χρυσόστομος

        Συμμετοχή με,''Οι Πρίγκιπες του Λάκκου'',από τη σειρά ''Τα ροζ παράθυρα του ''Λάκκου ''

1979.Συλλογική έκθεση.Αθήνα.Πνευματικό Κέντρο

      Συμμετοχή με,'' Το κορίτσι με το κόκκινο στο κόκκινο '' * και '' Tο πορτρέτο του κρητικού τοπίου''.[ Σελάκανο]

                                 *Από τις ''κόκκινες'' σειρές έργων  '' Ελλάς  ΔΡΧ. 1 ''

 1980.Ατομική έκθεση.''Το μαύρο, στο μαύρο '' Ηράκλειο.Βασιλική του Αγίου Μάρκου

1980.Συλλογική έκθεση.Θεσσαλονίκη.Αριστ.Πανεπιστημιο

        Συμμετοχή με,'' Πορτρέτο χωρίς όνομα '' και '' Το πορτραίτο του κρητικού τοπίου ''. [ Κνωσός ]

1981.Συλλογική έκθεση.Πάτρα.Πνευματικό Κέντρο

        Συμμετοχή με, '' Η κοπέλα με το ρούχο το μεταξωτό ''

         Δύο εκθέσεις το 1982 στη Β.Α.Μ.

1982.Ατομική έκθεση. ''ΠΟΡΤΡΕΤΟ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ''. Ηράκλειο. Βασιλική Αγίου Μάρκου [ΣΠΟΥΔΗ]

      Σχέδια, από τη μεγάλη σειρά έργων με τίτλο : ''το απαγορευμένο κόκκινο καλντερίμι της χαμένης αθωότητας''

1982.Ατομική έκθεση '' ΤΟ ΠΟΡΤΡΕΤΟ ΤΟΥ ΚΡΗΤΙΚΟΥ ΤΟΠΙΟΥ '' Ηράκλειο.[ Β. Α .Μ.] [ ΣΠΟΥΔΗ ]

1983.Ατομική έκθεση.''ΤΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΟΠΙΟΥ''. Ηράκλειο. ''Λύκειο Ελληνίδων''

1983.Συλλογική έκθεση.Λάρισα.Πνευματικό Κέντρο.

        Συμμετοχή με, ''Οι Πρίγκιπες του Λάκκου'',από τη σειρά ''Τα ροζ παράθυρα του '' Λάκκου ''

1983.Ατομική έκθεση.'' ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΡΟΖ ΤΟΥ ΛΟΥΛΑΚΙ''. Ρέθυμνο,αίθουσα ''ΔΕΛΦΙΝΙ'' [ΣΠΟΥΔΗ]

1984.Ατομική έκθεση.Ρέθυμνο. ''ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ '' Ωδείο ''.

1985. Ατομική έκθεση.Ρέθυμνο.'' ΤΟ ΠΟΡΤΡΕΤΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΟΠΙΟΥ'',αίθουσα

         Μιχάλης Φραγκομανωλάκης

1986.Συλλογική έκθεση.Αθήνα. Γκαλερύ Ζυγός.

        Συμμετοχή με, ''Οι Πρίγκιπες του Λάκκου'',από τη σειρά ''Τα ροζ παράθυρα του''Λάκκου''

        Δύο εκθέσεις το 1986 στη Β.Α.Μ.

     Από τη μεγάλη σειρά έργων με το γενικό τίτλο ''το απαγορευμένο κόκκινο καλντερίμι της χαμένης αθωότητας''

1986.Ατομική έκθεση.''ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΡΟΖ ΤΟΥ ΛΟΥΛΑΚΙ'' Ηράκλειο. Βασιλική Αγίου Μάρκου

1986.Ατομική έκθεση.'' ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ ΕΠΙ ΞΥΛΟΥ '', ''ΠΟΡΤΡΕΤΑ ΕΠΙ ΠΕΤΡΑΣ''   Ηράκλειο, [ Β.Α.Μ.],[ΣΠ]

  1986.Ατομική έκθεση. '' Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΧΑΡΤΟΚΟΥΤΑΣ '' [Σπουδή]Ηράκλειο.Σ.Ε.Λ.Δ.Ε.,Ακαδημία . Εισήγηση,

   συζήτηση για την εικαστική τέχνη στο Δημοτικό Σχολείο, θέμα 1ο :'' Από την θεωρία στην πράξη

   και πως δεν την εφαρμόζουμε'',από το ζωγράφο-γλύπτη-χαράκτη Κώστα Καπετανάκη.

  [ Με συμμετοχή περίπου 300 εκπαιδευτικών ,και 50 υποδειγματικές διδασκαλίες]

    Θέμα 2ο: Ένα πείραμα χωρίς πρόταση,με την ''ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΧΑΡΤΟΚΟΥΤΑΣ''

   Θέμα 3ο: ''Καππαδόκες'',ο έσχατος παράδεισος των ψυχών

 [ Με συμμετοχή περίπου 350 εκπαιδευτικών,και 40 υποδειγματικές διδασκαλίες]

1987.Συλλογική έκθεση.Θεσσαλονίκη,Περίπτερο Δ.Εκθέσεως

  Συμετοχή με,''Η κοπέλα με τους λεμονανθούς''

 1987.Ατομική έκθεση.'' Η ΑΘΕΑΤΗ ΠΛΕΥΡΑ..ΤΟΥ ΑΦΩΤΟΥ ΦΩΤΟΣ'' Ηράκλειο,Ακαδημία[Σπουδή]

  Πενήντα υποδειγματικές διδασκαλίες στους επιμορφούμενους εκπαιδευτικούς,Ειδικό Σχολείο της Ακαδημίας,

  Αμφιθέατρο,με θέμα1ο:'' Αληθινή και δημιουργική τέχνη είναι,αυτή που δεν είδες ποτέ.''από το Ζωγράφο-

   Γλύπτη-χαράκτη Κώστα Καπετανάκη. [ Με συμμετοχή 80 περίπου επιμορφούμενων εκπαιδευτικών]

   Και θέμα 2ο.''Στη δυτική πλευρά του φεγγαριού,πέρα από το ποτάμι με τις λεύκες''[ Με συμμετοχή 150 εκπ/κών]

  1988.Συλλογική έκθεση.Αθήνα.Γκαλερύ Ζυγός

        Συμμετοχή με, '' Η κοπέλα με το γαλάζιο κορδελάκι ''

 1988.Ατομική έκθ.'' Η ΧΑΜΕΝΗ ΑΘΩΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΛΑΚΚΟΥ''. Ηράκλειο,Ακαδημία[ΣΠΟΥΔΗ] Είκοσι

  υποδειγματικές διδασκαλίεςστους επιμορφούμενους εκπαιδευτικούς,2ο Πειραματικό τηςΑκαδημίας,

  Αμφιθέατρο με θέμα :'' Διδάσκεται η τέχνη;''από το Ζωγράφο-Γλύπτη-Χαράκτη Κώστα Καπετανάκη.

  [ Mε συμμετοχή 80 περίπου εκπαιδευτικών ]

1988.Συλλογική έκθεση.Ηράκλειο.Ξενοδ.Μινώα Παλλάς

        Συμμετοχή με, '' Το πορτρέτο του κρητικού τοπίου'',[ Νίδα,''Το χρυσοποίκιλτο της πανσελήνου'' ]

1989.Συλλογική έκθεση.Ηράκλειο.Γκαλερύ Σταυρακάκη 

        Συμμετοχή με ,'' Το πορτρέτο του κρητικού τοπίου''. [ Τέρτσα, Βάι,Ελαφονήσι,Bαρσαμόνερο ]

1989.Συλλογική έκθεση.Ηράκλειο.Ξενοδοχ,Καψή Αγία Πελαγία

        Συμμετοχή με ,''Το πορτρέτο του κρητικού τοπίου, ''[ Μπάλος ,'' Το χρυσοποίκιλτο της πανσελήνου'' ]

 1989.Ατομική έκθεση.''Η ΚΟΠΕΛΑ ΜΕ ΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΚΟΡΔΕΛΑΚΙ''.Ηράκλειο,Ακαδημία.Δέκα υποδειγματικές

  διδασκαλίες στους επιμορφούμενους εκπαιδευτικούς ,1ο πειραματικό της Ακαδημίας,Αμφιθέατρο, με

  θέμα: ''Χρώμα και Ψυχολογία'',από το Ζωγράφο-Γλύπτη -Χαράκτη Κώστα Καπετανάκη

   [Με συμμετοχή 100 περίπου εκπαιδευτικών ]

1989.Συλλογική έκθεση.Η.Π.Α. Μπ.Χίλλς

        Συμμετοχή με ,'' Η κοπέλα με το γαλάζιο κορδελάκι ''

1989.Συλλογική έκθεση.Η.Π.Α.Ουάσ/των.Πινακοθήκη

        Συμμετοχή με , '' Οι Πρίγκιπες του Λάκκου'' από τη σειρά ''Τα ροζ παράθυρα του''Λάκκου''

1989Συλλογική έκθεση,Αγ.Νικόλαος.Ξενοδ.Ιστρων

        Συμμετοχή με  '' Το πορτρέτο του κρητικού τοπίου '',[ Αγιοφάραγγο,''Το χρυσοποίκιλτο της πανσελήνου'']

1989.Συλλογική έκθεση.Ανώγεια.Πολύκεντρο

         Συμμετοχή με,'' Το πορτρέτο του κρητικού τοπίου''[ Νίδα 1 , 2 ,Τίμιος Σταυρός,Κρουσταλλένια ]

 1990.Συλλογική έκθεση.Ανώγεια.Πολύκεντρο

         Συμμετοχή με, ''Το πορτρέτο του κρητικού τοπίου'' [ Νίδα,Πρέβελη ]

  1990.Ατομική έκθεση ''Η ΚΟΠΕΛΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΕΜΟΝΑΝΘΟΥΣ''Ηράκλειο,Ακαδημία εκατό υποδειγματικές

    διδασκαλίες,στους επιμορφούμενους εκπαιδευτικούς,1ο Πειραματικό της Ακαδημίας,Αμφιθέατρο

  με θέμα :'' Το σύνδρομο του καραγκιόζη '',από το Ζωγράφο-Γλύπτη-Χαράκτη,Κώστα Καπετανάκη.

  [ Με συμμετοχή 100 περίπου επιμορφούμενων εκπαιδευτικών ]

1990.Συλλογική έκθεση. Λονδίνο Μ.Μ.Τ.

        Συμμετοχή με , '' Η κοπέλα με τους λεμονανθούς ''

1990.Συλλογική έκθεση Ηράκλειο.Βασιλική Αγίου Μάρκου

        Συμμετοχή με , ''Το πορτραίτο του κρητικού τοπίου'' ,[ Μονή Τοπλού,Mύρτος,Μάταλα ]

 1991. Ατομική έκθεση ''Η ΚΟΠΕΛΑ ΜΕ ΤΟ ΡΟΥΧΟ ΤΟ ΜΕΤΑΞΩΤΟ''.Ηράκλειο,Ακαδημία,εκατό

  υποδειγματικές διδασκαλίες στους επιμορφούμενους εκπαιδευτικούς, Μονοθέσιο της Ακαδημίας.

 Αμφιθέατρο με θέμα :Το σύνδρομο του Δαυίδ'' .από το Ζωγράφο- Γλύπτη-Χαράκτη, Κώστα Καπετανάκη

  [ Με συμμετοχή 120 περίπου εκπαιδευτικών ]

 1991.Συλλογική έκθεση.Άνώγεια.Πολύκεντρο

       Συμμετοχή με,''Το πορτρέτο του κρητικού τοπίου'' [ Νίδα,Ίστρον ]

1992.Συλλογική έκθεση.Ηράκλειο,Γκαλερύ Δεσμός

        Συμμετοχή με , ''Το πορτρέτο του κρητικού τοπίου''[ Μονή Γουβερνέτου,Ελούντα ]

 1992. Ατομική έκθεση.''Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ'' .Ηράκλειο,Ακαδημία,εκατό υποδειγματικές διδασκαλίες

  στους επιμορφούμενους εκπαιδευτικούς,1ο Πειραματικό της Ακαδημίας.Αμφιθέατρο με θέμα:

  ''Η εκκλησία του δήμου,ως ελληνικό εκπαιδευτικό μοντέλο ,ένα διαρκές πείραμα,χωρίς πρόταση''

  από το Ζωγράφο-Γλύπτη-Χαράκτη,Κώστα Καπετανάκη,[με συμμετοχή 150 περίπου εκπαιδευτικών]

1992.Συλλογική έκθεση Ηράκλειο.Βασιλική Αγίου Μάρκου

         Συμμετοχή με ,''Το πορτρέτο του κρητικού τοπίου'' [Χρυσοσκαλίτισσα η χρυσοποίκιλτη]

    Τρεις μεγάλες σειρές το 1993 στη Γκαλερύ ''Δεσμός''

1993.Ατομική έκθεση.''ΠΕΤΡΑ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑ'' Ζωγραφική  Ηράκλειο,Γκαλερύ '' Δεσμός''

1993.Ατομική έκθεση ''ΠΕΤΡΑ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑ'' Γλυπτική,Γλυπτική επί ''ξύλου''Ηράκλειο,Γκαλερί '' ΔΕΣΜΟΣ''

1993.Ατομική έκθεση''ΠΕΤΡΑ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑ'' χαρακτική,''ΠΟΡΤΡΕΤΑ ΕΠΙ ΞΥΛΟΥ'',''ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ ΕΠΙ ΠΕΤΡΑΣ''

       Ηράκλειο,Γκαλερί ''ΔΕΣΜΟΣ''

 1993.Συλλογική έκθεση ,Ηράκλειο .Βασιλική Αγίου Μάρκου

         Συμμετοχή με ''Το κορίτσι με το κόκκινο στο κόκκινο''

 1994.Συλλογική έκθεση.Ηράκλειο.Βασιλική Αγίου Μάρκου

         Συμμετοχή με ''Το πορταίτο του κρητικού τοπίου'' [ το φαράγγι της Σαμαριάς ]

 1995.Aτομική έκθεση.Σχέδια για ''Στη δυτική πλευρά του φεγγαριού,πέρα από το ποτάμι με τις λεύκες''και

          Σχέδια για τη σειρά έργων με τίτλο '' Ελλάς ΔΡΧ. 1 ''

         Ηράκλειο ,Νομαρχία,τμήμα Λαϊκής Επιμόρφωσης

  1996.Ατομική έκθεση.'' Ταξίδι στην αιωνιότητα της αθωότητας .''Ηράκλειο,Νομαρχία      

 1996.Aτομική έκθεση.''MAGIE DE FEMME,MAGIE NOIRE''.Ηράκλειο,αίθουσα Μελίνα

       Εισήγηση,συζήτηση από τον Κώστα Καπετανάκη.[Με συμμετοχή 300 εκπαιδευτικών]

 1997- 2000.Ατομική έκθεση.Σχέδια από ''H αθέατη πλευρά της παράδεισος''.Ηράκλειο,Νομαρχία

1997Συλλογική έκθεση.Ηράκλειο.Αίθουσα Τέχνης Αριάδνη

       Συμμετοχή με, '' Γλυπτική επί ξύλου,από τη σειρά ''Πέτρα και χρώμα'', '' [  Χορός  ]

 2000.Ατομική έκθεση.''Η ΚΟΠΕΛΑ ΜΕ ΤΑ ΜΠΛΕ ΒΕΛΟΥΔΑ''.Ηράκλειο.Αίθουσα Μελίνα

    Εισήγηση,συζήτηση για την εικαστική τέχνη των ατόμων με ειδικές ανάγκες,

   με θέμα 1ο : '' Η κουλτούρα της σιωπής [ Α.Μ.Ε.Α.]'',

    θέμα 2ο : Η αθέατη πλευρά της παράδεισος και

    θέμα 3ο :  Οι ''έσχατοι''   ''Των Αγίων'',από το ζωγράφο

   γλύπτη-χαράκτη Κώστα Καπετανάκη.[Με συμμετοχή 350 περίπου εκπαιδευτικών ]

 2000.Ατομική έκθεση. '' Η ΑΘΕΑΤΗ ΠΛΕΥΡΑ ..ΤΟΥ ΑΧΡΟΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ '' Ηράκλειο Β.Α.Μ. [ΣΠΟΥΔΗ]

 2001.Ατομική έκθεση. '' ΟΙ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟΙ ΜΟΥ ''. Ηράκλειο,αίθουσα Μελίνα Μερκούρη.

  Εισήγηση,συζήτηση για την εικαστική τέχνη στο νηπιαγωγείο με θέμα: '' Η σιωπή

   των νηπίων'', video art από το ζωγράφο-γλύπτη-χαράκτη Κώστα Καπετανάκη

  [ Με συμμετοχή 100 περίπου νηπιαγωγών ]

  2002.Ατομική έκθεση.''Η ΚΟΠΕΛΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΕΜΟΝΑΝΘΟΥΣ''.Ηράκλειο,αίθουσα Μελίνα Μερκ.

   Εσήγηση,σηζήτηση για την εικαστική τέχνη στο νηπιαγωγείο με θέμα:'' Άφωνη κουλτούρα''

  video art από το ζωγράφο-γλύπτη-χαράκτη Κώστα Καπετανάκη.[Με συμμετοχή 200 νηπιαγωγών ]

 2003.Ατομική έκθεση. '' ΤΟ ΧΡΥΣΟΠΟΙΚΙΛΤΟ ΤΗΣ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ '' .Ηράκλειο Β.Α.Μ [ΣΠΟΥΔΗ]

 2004. Ατομική έκθεση.'' Η ΚΟΠΕΛΑ ΜΕ ΤΟ ΡΟΥΧΟ ΤΟ ΜΕΤΑΞΩΤΟ'' Ηράκλειο,αίθουσα Μελίνα

  Εσήγηση,συζήτηση για την εικαστική τέχνη στα άτομα με ειδικές ανάγκες,με θέμα 1ο:'' Τέχνη

   με ειδικό βάρος '',από το ζωγράφο-γλύπτη-χαράκτη Κώστα Καπετανάκη,θέμα 2ο:

  ''Λάκκος''το ολοκαύτωμα των ψυχών στο κόκκινο καλντερίμι της χαμένης αθωότητας,

   θέμα 3ο:''Η σφαγή των νηπίων''

   [Με συμμετοχή 100 περίπου εκπαιδευτικών ]

2007.Συλλογική έκθεση.Ηράκλειο.Ξενοδοχ. Άτριον

        Συμμετοχή με , '' Γλυπτική,από τη σειρά ''Πέτρα και χρώμα '' [ 1 , 2 ]

    Τρεις εκθέσεις το 2007 στη FORTEZZA

2007Ατομική έκθεση.''ΤΑ ΡΟΖ ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΤΟΥ ΛΑΚΚΟΥ '' .Ρέθυμνο.FORTEZZA [ ΣΠΟΥΔΗ]

2007.Aτομική έκθεση.ΓΛΥΠΤΙΚΗ,''ΟΙ ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟΙ ΜΟΥ''.  Ρέθυμνο.FORTEZZA

2007.Ατομική έκθεση.ΧΑΡΑΚΤΙΚΗ,''ΤΑ ΓΑΜΜΑΤΟΣΗΜΑ ΜΟΥ'' *  .Ρέθυμνο.FORTEZZA

      *από τις σειρές έργων Οι ''έσχατοι'' ''Των ''Αγίων''

   Έξη εκθέσεις το 2013 στη Β.ΑΜ.

2013.Aτομική έκθεση.ΤΑ ΡΟΖ ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΤΟΥ ''ΛΑΚΚΟΥ''. Ηράκλειο. Βασιλική Αγίου Μάρκου

2013.Ατομική έκθεση.Γλυπτική,και Γλυπτική '' ΕΠΙ  ΧΑΡΤΟΥ, '' Ηράκλειο. Βασιλική Αγίου Μάρκου

2013.Ατομική έκθεση. ''Oι πρίγκιπες του ''Λάκκου '' Ηράκλειο.Βασιλική Αγίου Μάρκου και

      ''Η γενοκτονία των ψυχών του Λάκκου''

 2013.Ατομική έκθεση.''ΤΟ ΧΡΥΣΟΠΟΙΚΙΛΤΟ ΤΗΣ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ'' ,[ ΓΑΥΔΟΣ,από τη σειρά,'' ΠΟΡΤΡΕΤΟ

      ΤΟΥ ΚΡΗΤΙΚΟΥ ΤΟΠΙΟΥ'' Ηράκλειο. Βασιλική του Αγίου Μάρκου

 2013.Ατομική έκθεση.'' ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΕΑΤΗ ΠΛΕΥΡΑ ... '' [ΣΠΟΥΔΗ]

    Ηράκλειο. Βασιλική του Αγίου Μάρκου

  2Ο13.Ατομική έκθεση.'' ΚΑΠΠΑΔΟΚΕΣ '' ο έσχατος παράδεισος των ψυχών  [ ΣΠΟΥΔΗ ] Ηράκλειο Β.Α.Μ.

 

 

                                             '' ΛΑΚΚΟΣ '' ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΑΛΝΤΕΡΙΜΙ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ

                                                                           Κόκκινη κλωστή δεμένη.....

                                                                           Μια φορά κι έναν καιρό......

      Θέλω ένα ''χρησμό'',που θα ξανάδινε ηδονική υπόσχεση,ερώτων αχαλίνωτων στις μυστικές γειτονιές των ''ορατών κι αοράτων''

   με παρθενικά χρώματα,αδιάντροπα χρώματα των ''απαγορευμένων καρπών''.Γυμνά, άσεμνα,κι αθώα

   των ανικανοποίητων πόθων,όλα ονειρευτά με το μεθυστικό άρωμα του γιασεμιού,στο ''κόκκινο καλντερίμι της χαμένης αθωότητας

      Θα τον ''βρώ'' στις  μαγικές ιστορίες,και τα καυτά παραμύθια του θρυλικού ''Λάκου''..... Είναι ένα ταξίδι αναζήτησης της αλήθειας όπως

   είναι αποτυπωμένη στην ψυχή των ανθρώπων,της φωτεινής αλήθειας,της τιμιότερης αλήθειας,στο '' Θείο '' δρόμο,τον ''έσχατο'' των άκρων,

   και των θαυμάτων,που κρύβονται πριν από το φως και πέρα από το φως,στο άφωτο φως

  σε μια πανδαισία χρωμάτων κι ονείρων,αέρινων οπτασιών που χορεύουν,και μετά γίνονται κόκκινα σύννεφα καλωσορίζοντας

  τη νύκτα, σιγοψιθυρίζοντας τις ανείπωτες επιθυμίες μας,στα άνθη της γέννας,ένα ταξίδι στην αιωνιότητα της χαμένης αθωότητας....

 

 

  Έχει τις ενότητες...

 

                                          1]ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ

                                          2] ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ

                                          3]ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΡΟΖ ΤΟΥ ΛΟΥΛΑΚΙ

                                           [α.''Η κοπέλα με το γαλάζιο κορδελάκι''

                                            β.''Η κοπέλα με το ρούχο το μεταξωτό''

                                            γ''.Η κοπέλα με τους λεμονανθούς'' 

                                            δ.Η κοπέλα με τα κρίνα,με τα ρόδα κλπ.]

                                          4]ΤΑ ΡΟΖ ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΤΟΥ '' ΛΑΚΚΟΥ ''

          Ζωγραφίζω το μαγευτικό '' ΠΟΡΤΡΕΤΟ ΤΟΥ ΚΡΗΤΙΚΟΥ ΤΟΠΙΟΥ'' των θρύλων,που

     είναι.....

    Στα ατέλειωτα χρυσοκεντημένα ακρογιάλια της Θεάς Μητέρας,και ντύνεται το πλουμιστό γαλάζιο φόρεμα,

     με το ηλιοφώτιστο ανοιχτό στήθος,που φωσφορίζει και η αέρινη ανοιξιάτικη ομορφιά του σε θαμπώνει

     σεριανίζοντας μούσκεμα από τα διαμάντια της θάλασσας,

     για το μακρινό ταξίδι

     το υφασμένο και στολισμένο με ροδοπέταλα και κρίνα,από τον ασημένιο αργαλιό της Καλυψώς,Μνήμη είναι,

     μνήμη απ'τη φωτιά της λάβας,μνήμη

     σκούρα κόκκινη του αιμάτου

     γυμνή χαραγμένη στον καθρέφτη του νερού,μνήμη

     της πρωτόγονης δίψας,μνήμη

     της επίμονης σκέψης

     της γλυκειάς αγωνίας

     της μακρινής φωνής

     της ερωμένης κραυγής

     πάνω στο πέτρινο πεζούλι,

     που δεν θέλει να σιγήσει

     που δεν θέλει να την τυφλώσει η ''αμαρτία'',μνήμη

    παγιδευμένη στη θύμηση,

    της ανυπόφορης σιωπής,μνήμη

     της μορφής Του της χαμένης

     του απωθημένου ''καρπού'' Του

    που οδηγεί στην παραίσθηση

    που στροβιλίζεται,και

   ''ζαλίζει'' το νου,μνήμη

     του ασίγαστου ερωτικού πάθους που την ακολουθεί,

     και την τυραννεί,είναι

     η μυρωδιά του ιδρώτα με γεύση από ''γλυκόπικρο''σταφύλι του Οδυσσέα,

     γεύση μεθυστικής χαράς,που

     τρέχει στάλα,στάλα από τα μαλλιά στα ωραία στήθη με τις άγουρες ρόγες,και

     γίνεται αλάτι στην ανοιχτή πληγή

     που την κάνει να αγναντεύει μελαγχολικά την ''επιστροφή''

     του ''Κανένα'',και

     να τον αναζητά στο λιόγερμα για ένα ακόμα ατέλειωτο φιλί στα ακύμαντα κύματα,που αργοφαίνεται ένα πανί,

    και χάνεται

    να είναι το δικό της πανί,

    το πανί που ανεμίζει

    το πανί από τα προικιά Της,που

    Του κέντησε,που

    στραφταλίζει στο σούρουπο,που

    θα Τον φέρει πίσω,που

    η δροσερή αυγή της μνήμης

    θα φέρει τη γαλήνη,που

    του κέντησε με τη χρυσή κλωστή του πόθου της Μήτρας που στάζει το ζεστό ιδρωμένο σπέρμα Του,

    του παράνομου πόθου

    που αφήνει σημάδι η αλμύρα του κορμιού

    όταν ''σμίγει'' με το ολόγυμνο ''σώμα'',και

    γίνεται ένα,

    για πρώτη φορά

    όταν του παραδίδει το ''μυθικό''

    και σπαρταράει,όταν

    βυθίζεται στα κατάβαθα της απόλυτης ηδονής,πέρα από την ηδονή της ''γέννας''

    στα απόκρυφα σπλάχνα των παρθενικών μηρών,και

    αφήνεται να βυθιστεί στον ωκεανό των αλλεπάλληλων συγκλονιστικών οργασμών

    που δεν τελειώνει

    που την πληγώνει,για

    να μη ''σαλέψει''το μυαλό,και ''πνιγεί '' Μέσα Της,ο ''κανένας'' που χάθηκε

    είναι το πανί

    που γυρίζει στη μνήμη

    που αρμενίζει,άλλοτε με του νόστου το ξόμπλι,κι

    άλλοτε με το ξόμπλι του ''Λωτού''

    και ξαγρυπνά και σπαράζει με τα μάτια κλαμένα,γιατί

    η έλλειψή Του την πονεί,και

    αναπολεί τα φιλιά που δεν έδωσε

    όταν στρώνει το σεντόνι τη νύχτα

    στο άδειο δωμάτιο

    κι απλώνει την αγκαλιά

    των φρεσκοπλυμένων εσωρούχων Του

    γιατί τη νύχτα φωνάζει ο έρωτας

    ύστερα να κλείνει τα μάτια

    και να συναντά τις αναμνήσεις Του

   στο θαλασσί ακρογιάλι

   βάζοντας τις χρυσαφένιες πλεξούδες πάνω στα χνάρια που άφησε στην άμμο

   να αποκοιμιέται και να ονειρεύεται

   στο κυριακάτικο τραπέζι των κόκκινων ποτηριών

   τα λόγια Του

    τα μαγικά

    και τις υποσχέσεις

    μη με ξυπνάς

    Σώπα,

    άκου

    από το ξεκουμπωμένο πουκάμισο το καρδιοκτύπι,

    από τα έτοιμα στήθη,που μυρίζουν θυμάρι

    γιατί φοβάσαι

    τα ξαναμμένα και φλογερά βλέμματα,και

    τις βραχνές θαλασσινές ανάσες Σου

    που χάνονται μέσα μου,γιατί

    να πας εκεί,που σε περιμένουν,αφού

    για μένα γεννήθηκες

    είναι ένα τίποτα το''τέλος'',ενώ

    κοντά μου

    θα ζεις σαν Θεός

    και θα λησμονήσεις τον τόπο σου

    και το Όνομά Της,γιατί

    θα στάζει το νέκταρ

    από το ''κλήμα'' μου

   σταγόνα,σταγόνα

    στα διψασμένα χείλη σου

    καθώς θα σου τραγουδώ

    στον 15/σύλλαβο

    το τραγούδι της φυσαρμόνικας

    και θα γίνεις αθάνατος

   Γιατί φοβάσαι

   την αλήθεια φοβάσαι

    δεν μπορείς να κρυφτείς,γιατί

    δεν έρχεσαι,τί

    να το κάνω το γράμμα Σου

    αυτό το γράμμα,του

    φόβου,να

    μη μου το στέλνεις,τί

    τη θέλεις τη ζωή,αν δεν τη ζήσεις

    φοβάσαι τον έρωτα αναζητώντας μια φυγή,

    ποτέ δεν ερωτεύτηκες,τίποτα

    δεν έζησες αν δεν ζήσεις έναν έρωτα,γιατί

    ο έρωτας λησμονεί το θάνατο.και

   ανοίγει το ''απέραντο''

   δικό σου είναι ό,τι σου 'δωσα

   πάνω στην παρθένα αμμουδιά των γλάρων

   Έλεγες,

    θα μείνω για πάντα εδώ,γιατί

    σ'αγάπησα πολύ,

   ''μνηστήρας'' της αχόρταστης σάρκας Σου...δεν

    πειράζει που δεν αγάπησες,με

    φτάνει που σ'αγάπησα Εγώ...

    Ποτέ σου δεν κατάλαβες,ότι

    Δεν είμαι του ''υστέρου'',

    Έφυγες,

    αλλά ''ξέρω''

    θα σε βρω

   Δεν είμαι η ''καμία''

    Μέσα μου είσαι

    Θα Είμαι Εκεί, Οδυσσέα

    και να νανουρίζει χαϊδεύοντας νωχελικά με το χέρι,και να κοιμίζει το φλογισμένο βαθύ γαλάζιο αρμυρό νερό,

   και να γράφει το όνομά Του

   που σβήνει το νερό

    να ανοίγει πορφυρά πανιά,να σαλπάρει ''δεμένη'' στο πιο ψηλό κατάρτι και να χάνεται

    στο αχνό πορτοκαλί του δειλινού

    περιμένοντας ένα σινιάλο,

    του γυρισμού

   που στέλνει η ψυχή της,μήπως

   κι όλα μπορεί να ξαναρχίσουν

    και πάλι από την αρχή να ταξιδεύει με την παράλογη ''σκέψη''και να παθιάζεται

   λαχανιασμένη

   να παρακαλεί το Θεό της θάλασσας

    μήπως και Τον συναντήσει και στεγνώσει το στοιχειωμένο δάκρυ του πόνου της καρδιάς

    καταμεσής του απέραντου πελάγου της νοσταλγίας,που

    αντιφεγγίζει στο διάφανο χρώμα τ'ουρανού της χαραυγής

    το βαπτισμένο και μυρωμένο,σε χρόνο άχρονο,ως θείο δώρο από Τον ''Μέγας ει Κύριε''

     Είναι,

     Στα κάτασπρα από τον ασβέστη σαγηνευτικά σπιτάκια που αγκαλιασμένα,σκύβουν ολονυχτίς

     για να ακούσουν τις βάρκες που χορεύουν και τραγουδούν με τη μουσική του φλοίσβου

     Στα σμαραγδένια ανάγλυφα βράχια που λούζονται από τα στερνά φιλιά της θάλασσας

     Στις θαλασσινές σπηλιές των γλάρων με τις ρόδινες ανταύγειες

     και στα μπλε λειασμένα βότσαλα,σα μάτια Θεών,που ξυπνούν κι αργοσαλεύουν δακρύζοντας, και 

     κρατιούνται χέρι,χέρι στο αλατισμένο αμμόχρωμα,για να μην τα πάρει μαζί του,όταν αποτραβιέται το κύμα

     τα σμιλευμένα και αφροστολισμένα από τα αιώνια κυανά κοχύλια και τους ψιθύρους των μελτεμιών

     που φωτίζονται από τη φωτιά του ανατέλλοντος πυρόξανθου ήλιου.

     Στα αμμουδερά κρυφά μονοπάτια των κέδρων με τ'αλμυρίκια και τις μυρτιές,που

     είναι στη φτενή γη της αλμύρας, στρωμένα με πευκοβελόνες

     πίσω από τους αμμόλοφους της ώχρας με τους ανεμόμυλους

     στα λιόλουστα αλώνια με τα θερισμένα χρυσοκίτρινα στάχυα,

     που βάζει προσκέφαλο τις θημωνιές,και ξαπλώνει ο ανέμελος έρωτας,και

     κοιμάται κάτω απ'τη δροσερή ανάσα των κυπαρισσιών

     Στα παρθένα βουνά με τους ασφένταμους, και το μαβί άρωμα του θυμαριού που κρέμεται στις πλαγές,

    με τους πευκώνες,και τις φασκομηλιές

     και στα γλυφά ρυάκια της βροχής,όπου παίζουν κρυφτό και μετά λιάζονται,και αρωματίζονται

     τα πλάσματα της σιωπής

     Στα σπάνια άνθη των αγριολούλουδων της πέτρας,

     στις ράχες των γκρεμνών,και

     τους θάμνους με τ'αγκάθια

     Στις αναφτές ξερολιθιές, με τους ασπαλάθους, το δυόσμο και τις πικροδάφνες,

     που λάμπουν όταν αχνοροδίζει η αυγή με τα χρώματα των άγριων βατόμουρων

     Στα κατάλευκα σιωπηλά ανθάκια των αγρών,ταπεινά χαμομήλια του Πάσχα των στεναγμών,

    με τις μέλισσες και τις πεταλούδες και τα τζιτζίκια

     που απεικονίζουν τις περίλυπες ψυχές,

     που αναπνέουν το μυρωμένο ανοιξιάτικο αεράκι, και καρτερούν την '' Έλευση Του Κυρίου μετά βαϊων''

    ''επί πώλου όνου'',

     Είναι,

     Στο νοτισμένο χώμα με τo μαυλιστικό θρόισμα των χρυσοπράσινων φύλλων,που παιχνιδίζει το φως

     και τους παραδείσιους κελαϊδισμούς με τις θεϊκές μουσικές στα φυλλώματα, που δεν τις άκουσε ακόμα κανείς

     πέρα από το ποτάμι με τις λεύκες

     Στους ανθισμένους κάμπους γεμάτους μαργαρίτες,με τη μυστική γλύκα των ελαιώνων και της αγράμπελης

     και τα πλατάνια, στις απάτητες και μυστηριώδεις ρεματιές της πετροπέρδικας,με το ''αμίλητο νερό''

     Στις αγκαλιές των απέραντων κήπων των κρυστάλλινων νερών με τις μηλιές

     με τα πορφυρά ρόδα τα ηλιοτρόπια και το μοσχοβόλημα της δαμασκηνιάς

     και τους φράχτες με τα χαραγμένα ονόματα,

    στις φοινικές,τις αγριοσυκές,τις αγριελιές και τις φραγκοσυκές

     Στα ανθισμένα κλαδιά της μυγδαλιάς, και τα ''τρυφερά'' κρινάκια στα πανέρια της Άνοιξης

     Στις ασβεστωμένες βοτσαλωτές αυλές των χρυσανθέμων, με τις μυλόπετρες,που

    είναι τα γεράνια και οι κληματαριές με τις φράουλες

     Θα με πας εκεί,γιατί

    Σ'αγάπησα πολύ,

    που κάτω από το σχοινάκι με τα μανταλάκια,δεμένο στις πορτοκαλοκόκκινες ροδιές της αυλής

    που είναι απλωμένα τα παιδικά ασπρόρουχα της μπουγάδας ,

    στο ξύλινο τραπεζάκι του σπιτιού

    που από κάτω είναι τα παιγνίδια

    περιμένουν τα σύκα,τα σταφύλια,το ολόδροσο νερό με το άρωμα βανίλιας,

    οι ελιές, η ντομάτα με το παξιμάδι κι ο καφές με το γλυκό του κουταλιού

    με γεύση απ'το στυφό φλούδι της κυδωνιάς

    Στα περιβόλια με τους λεμονανθούς,τις λιμνούλες με τα νούφαρα τις ντάλιες και τ'άνθη της κερασιάς

     στα ανεπαίσθητα ίχνη με τ'ασφοδίλια, τους μενεξέδες,τα μικρά μωβιά κυκλάμινα και τα κατακόκκινα κούμαρα

     Στον πορφυρόχρωμο ήλιο,που λικνίζεται, πριν πέσει στο βιολετί καυτό νερό

     Θυμήσου μια Κυριακή,να με πας

     Στα ερημικά ξωκλήσια των Ασωμάτων,που

     ακούγονται τα σήμαντρα

    που καίγονται από τη πυρά της πέτρας,

    για να θυμιάσω

    και ν' ανάψω ένα κερί

    Στον ''Εγώ Ειμί ''

     στην ιερή στέγη των λόφων Του ανυπέρβλητου''Αφέντη'',της μοναδικής μοναξιάς του ατελεύτητου σύμπαντος

    που τ'αστέρια της φωτιάς πέφτουν απ'την ουράνια καταστόλιστη μενεξελί βεντάλια,που

    είναι εκεί τα θαυμαστά οράματα,

   τα τάματα και οι προσευχές ,και τα δάκρυα ελπίδας τα κρυφά,για

   την ''άλλη ζωή'',για

    να εξαγνιστούν,από

    τα ασυγχώρητα,του

   ''έξ από δω''

    στις σιωπές του νου

    και τα χείλη τα στεγνά,που ''διψούν''

    για την Αγία Κοινωνία

    Αυτών,των ''αναχωρητών''με τα μαύρα ρούχα τα μεταξωτά που για να εκπληρωθεί το θάμα,που

    είναι στη κορφή των απαράβατων κοκκινωπών βράχων

   σκαρφαλώνουν τα ψυχοσάββατα,

   να τους διαβάσει ο ιερέας τα ονόματα,

   γονατιστοί

   με τα πανιά στα γρατζουνισμένα γόνατα,για να μην τα πληγώνουν οι πέτρες

   λιποθυμισμένοι

   στην άγονη πίστη της ψυχής, και μάχονται,για

    να δουν την ανύψωσή της, μια ανάσα πριν από τον ''Πάτερ ημών ο εν τοις Ουρανοίς'',μήπως

    και ακούσουν τη ''Φωνή'' Του

    που συνειδητοποιούν την ελαχιστότητά τους,

    των ''πτωχών τω πνεύματι'' που

    θρηνούν γοερά,

    που περιμένουν το επέκεινα,με μετάνοιες στις ολονυχτίες της Αγάπης,χωρίς να επαίρονται,

     στο ημίφως της απομόνωσης,

     λυπημένοι κι αμίλητοι,

     και ψελλίζουν βουρκωμένοι,Μαρία Μου

   ''Την ωραιότητα της Παρθενίας Σου,και το υπέρλαμπρον το της Αγνείας Σου....

      εγκόμιον προσαγάγω επάξιον βοώ Σοι...'' και,το

     ''ελέησόν με....κατά το πλήθος των οικτιρμών Σου

      για να σωθούν από τα ''ανομήματα''

     στους μελαγχολικούς,μυροβόλους και χλοερούς

  '' Άγιους Τόπους''

    που μετά από το μεγάλο ξενύχτι με μάτια ακοίμητα

    περιμένουν να ανοίξει ο ουρανός

    να ξυπνήσει,και

    να τους χαμογελάσει ο χρυσός δίσκος με τα χρυσοκόκκινα ρούχα,να

    τους χαϊδέψει τα κοκκινισμένα μάτια

    με τη θαλπωρή της πρώτης ηλιακτίδας της αυγής

    για να αναπνεύσουν τα απίστευτα χρωματιστά αρώματα της ελπίδας,εκεί

     Θέλω να με πας

    στο φλεγόμενο βασίλειό του,

    για να συναντήσω Αυτούς,γιατί

     Είναι συγκλονιστική

     η ταπεινοσύνη αυτών των απλών ''ανθρώπων'' της ''κόκκινης σκουριάς'',των προσκυνητών που γυρεύουν,

     με το λυχνάρι τ'ουρανού

     Στον ''κήπο της Γεθσημανής''

      Αυτόν που τους ξεπερνά,για

     να του πουν ''Ήμαρτον'',

     για τις αμαρτωλές ''Επιθυμίες'',

     και να γλυτώσουν από τον Αρχάγγελο

     κρατώντας στα χέρια του ο καθένας από μία εικόνα του Ευαγγελίου,με τα κίτρινα κεριά,για

     να του δώσουν το ''ψήφος''

     με το πρόσφορο,το τυλιγμένο στην άσπρη πετσέτα,και

     το στόμα πικρό

      από τη μεγάλη προσμονή για

      να το γλυκάνουν με το αντίδωρο της Κυριακής

      που, μετά την ''έκπτωση'' από τον ''Παράδεισο'',και περιμένοντας την ''Ημέρα της Κρίσεως''

     μάχονται να ημερώσουν με νηστείες, δωρεές αγάπης,και τον ιδρώτα του προσώπου,το βλέμμα του Θεού,

     για να μην κοιτάξει πίσω Του και δει την ''Μετοικεσία της Βαβυλώνος''

    σκάβοντας με τα νύχια,πριν να φέξει η μέρα,με τιμιότη και σέβας τα σπλάχνα της αγιασμένης γης,

    για το λίγο στάρι

    με το φτωχό βαπτιστικό Σταυρό στο στήθος

    με λυγμούς

    ψημένοι και ξεφλουδισμένοι από την πυρά του ήλιου

    ταπεινωμένοι

     ξυπόλητοι

    χωρίς νερό

     με το λίγο λάδι

     υψώνοντας λιτανείες,με μύχιες σκέψεις και βλέματα αγάπης μήπως και ελπίσει σ'αυτούς Ο '' Άφες Αυτοίς''

     την ''Ωρα της Αποκαλύψεως'' και σωθούν από το προπατορικό έσχατο κρίμα

     προσμένοντας τα εγκώμια του Επιταφίου των δακρύων,με τα ανείπωτα λόγια του πένθους,που γαληνεύουν

     όταν λάβουν το ''τούτο εστί το αίμα και το σώμα Μου''με τη θεία μετάληψη των ''Αχράντων Μυστηρίων'',

      για να ακούσουν μετά το ασύλληπτο ''Τετέλεσται''του Αμνού Του Θεού,και αφού

      επιτελεστεί το Θαύμα των Θαυμάτων

      στις βεγγαλικές κωδωνοκρουσίες,το ''Θανάτω θάνατον πατήσας''

      με τα αναστάσιμα κεριά, και το ενσαρκωμένο ''δεύτε λάβετε φως'',του στεφανωμένου με αγκάθια

      Πήγαινέ με ,

      στο δρόμο προς Εμμαούς

      σ'Εκείνον,

      Στον σκονισμένο οδοιπόρο της Γαλιλαίας

      που μετά από Εκείνον ''ουδείς'',

      που το αίμα Του ''έδωκε''

      Τον έσχατο,

      με τη λευκή πληγή,που

      δεν Τον ''ήξερε'' κανείς,που

      δεν θα Τον απαρνηθώ ''πριν αλέκτορα φωνήσαι τρις'',που

      Τον προσμένω από καιρό,που

      Του φερα νερό,για να ξεδιψάσει,και

       λίγο ζυμωτό ψωμί

      και να Του ψιθυρίσω

      Εκέκραξα Κύριε ''εισάκουσόν μου..., τη φωνή της δεήσεώς μου,εν τω κεκραγέναι με προς Σε''

      να Τον αγγίξω,''επί τον τύπον των ήλων'',και

      να Του ζητήσω έλεος,λέγοντας......''Τον νυμφώνα Σου βλέπω Σωτήρ μου.....

      λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής,που ένδυμα ουκ έχω...βοώ Σοι''

      για να ονειρευτώ το ''μνήσθητί μου Κύριε....

      Αμήν λέγω σοι σήμερον μετ'εμού έση εν τω παραδείσω''

      Θα'ρθω να σε βρω,

      να με πας

      Στις ''ακρες'' του κόσμου,και πέραν,

      στο Άβατο,που

      ο ήλιος είναι ακυβέρνητος

      στην άνυδρη και ξεραμένη γης

     τη χωρίς βασίλεμα

     τη χωρίς όνομα

  για να ξαναπροσευχηθώ,στο λιοπύρι,που αναβρύζει σταλαγματιά,σταλαγματιά το πυρωμένο'' Άγιο Μύρο'',που

      είναι εκτυφλωτικό μεσημέρι καλοκαιριού,που

      δεν το αφήνει ο ήλιος

      να τελειώσει ,και

      οι ώρες είναι γυμνές

      από την αφόρητη κάψα του μεσημεριού

      κι ας '' καώ ''

      για να ακούσω,Τον ''επινίκιον...βοώντα κεκραγότα....Άγιος Κύριος Σαβαώθ''

      Στο ιερό ''όρος των ελαιών''

      όλα μοιάζουν γαλήνια, λουσμένα από αρχέγονη λάμψη του ανεσπέρου τελευταίου φωτός,που

     τα χλωμά τ'αστέρια τρεμοσβήνουν

      στο χρυσοποίκιλτο του φεγγαριού,

      με φόντο το κόκκινο του μαύρου, στο μπλε βελούδο της νύκτας,

      πανέμορφη παραμυθένια εικόνα, με χρώμα και άρωμα βιολέτας,γλυκιάς γαρδένιας και σγουρού βασιλικού.

      Εσένα

      θέλω  

      θα σε βρω

      κι ας μη μου πεις που,

      για να με οδηγήσεις

      στο ασημόχρυσο γλυκοχάραμα,για

      να το μοιραστώ μαζί σου

      Στα χορταριασμένα καλντερίμια του Νότου,τα στολισμένα με τις φρεσκοβαμμένες άσπρες γλάστρες,

      με τις γιρλάντες από ορθάνοιχτες φούξια βουκαμβίλιες

      ευωδιασμένα με το αμάραντο αγιόκλημα ,τις γαζίες και τα μεγάλα γιασεμιά

      που είναι στο μονοπάτι με τις μαρμαρένιες κρήνες

      με το βαθύ λουλακί του ροζ της ανεμώνας, το κόκκινο της παπαρούνας και το άγριο μωβ της βυσσινιάς.

      Τόση ομορφιά..σαν αθώο χαμόγελο μικρού κοριτσιού με τα μεγάλα μάτια και το γαλάζιο κορδελάκι, που

      σε ταξιδεύει στο αβέβαιο καρδιοκτύπι του ονείρου,με τα ανομολόγητα πάθη και τα ερμητικά χείλη κλειστά

      που κρύβονται στα κρινόσπαρτα λιβάδια του αθώρητου θόλου, ακούς...

      Έλα τρέξε,και

      ''πιάσε'' με

      πες μου,πώς

     θα σε φωνάζω,

    πες μου το όνομά σου,

    δως μου το ''άγραφο'' χέρι σου,κι

    άφησέ το να ταξιδέψει,στον

    ''άλλο κόσμο''

     μαζί μου

    για να το γράψω στη βέρα,

    πες μου το μονόγραμμα,έλα

     μην κουραστείς

     και θαμπωθείς από το χρωμοφώς

     και πιεις της Άρνης,το στυφό νερό

     και ξεχάσεις το όνειρο,γιατί

    το φως του ονείρου,θα

    σε πάει,εκεί

    που δεν ταξίδεψες ποτέ,για

    να δεις τα ανείδωτα,έτσι

    θα αγγίξεις και το άσπιλο φιλί,που

    μπορεί να είναι,μόνο

    ένα φιλί,όμως

    η μέθη του ''πρώτου''φιλιού, δεν κρατάει πολύ,γιατί

     γίνεται σύννεφο,και

    πώς θα σε παρηγορήσω,αν

    γευτείς το''υγρό'' φιλί του αποχωρισμού,που

     κάνει την αγάπη,ακόμη πιο μεγάλη

     γιατί δεν θέλω να πικραθείς,θέλω

     μόνο εσένα,και

     το χαμόγελό σου,το

     πιο ωραίο απ'όλα τα τριαντάφυλλα μαζί

     όταν έχεις εμένα,θα κρατάς σφικτά το δικό μου χέρι,και

     θα είσαι ξένοιαστη όταν γείρεις στη ζεστή αγκαλιά μου τη γυμνή,γιατί θα είμαστε για πάντα μαζί,και τότε

     θα σε χαϊδεύει το όνομα ενός παράφορου έρωτα,που

     δεν έχει γεννηθεί ακόμα

     θα σου πω κι ένα μυστικό,στ'αυτί

     εκεί είναι ο Μίτος της Αριάδνης στον απαγορευμένο δρόμο,''Νυν και Αεί'',

     κρυμμένος στο μυθικό κόκκινο παλάτι,το εγκαλλώπισμα αυτού του κόσμου

     το κεκοσμημένο με τη συγκλονιστική τέχνη του ''Πρίγκιπα με τα άνθη των λευκών κρίνων''

     που θα σου ανοίξει την άγνωστη ''γραφή'',την '' Άλφα Βήτα'' για να ξεπεράσεις το ''ιερό τέρας'',

     και να φτάσεις στο προαιώνιο ''αθάνατο νερό'', το νου σου...

     Ακούς,

    προσεχτικά να μη σε ακούσει

     μη σε παρασύρουν οι φωνές

     τη δική μου φωνή να γυρέψεις

     το νου σου

      κρύψου,

      να μη σε δω,ούτε κι εγώ,και

      σε μαρτυρήσω

      κράτα σφιχτά το φυλαχτό

      μη μου πεις ποτέ ''Αντίο''και

      με λησμονήσεις,

      να με θυμάσαι,

     ορκίσου πως θα μ'αγαπάς ,κι

      ας το μετανιώσεις

      θα σε περιμένω,ακούς

      Βγάλε το χτενάκι,

      λύσε το χρώμα των μαλλιών Σου,

      Βάλε το κατάλευκο νυφικό σου,

      στολίσου,νύφη απαστράπτουσα,της

      αθώας ομορφιάς,μη

      ξεχάσεις το διάφανο πέπλο,να

      κρατάς κι ένα άσπρο σεντόνι,κι

      έλα να με βρεις,

      το αχνό ξημέρωμα

      με τον ανάλαφρο αγέρα

      θα είμαι ''Εκεί'',που

     γεννιούνται τα άνθη των λουλουδιών,

     μαζί με τον έρωτα,

     στο αθέατο άστρο της μοναξιάς

     στο άστρο της ερήμου

     στο άστρο των Μάγων,που

     ο έρωτας είναι παντού,

     έλα,και κλείσε τα μάτια,γιατί

     θέλω να σε κάνω δικιά Μου,κι

     ας το μετανιώσεις,

    μη με μαρτυρήσεις

     θέλω να το ξέρεις

     Το ξέρω,και

     δεν θα το μαρτυρήσω,γιατί

     δεν ορίζω τη σκέψη,από

     τη μέθη της ολόγλυκης ζάλης

     και θα έρθω,γιατί

     τον έρωτα του αγνού πόθου,δεν

     τον έζησα ακόμη,γιατί

     όπου κι αν με ταξιδέψεις,για

    να με κάνεις δικιά Σου,Εγώ

     δεν θα το μετανιώσω

     Σ'αγάπησα τόσο πολύ, μια αγάπη όσο καμιά,της ακατάλυτης λάμψης της αθέατης πλευράς

     φιλώ το χέρι

     της αγιοσύνης Σου,γιατί 

     πουθενά δεν είδα

     το θυμίαμα της Άγιας εικόνας Σου

     άχραντη γη της αιωνιότητας

     εκθαμβωτική κι άφθαρτη,της

     άχρονης νεότητας

     που πλημμυρίζει η τρυφερότητα

     μοναδικό στολίδι αυτού του κόσμου

     της απροσμέτρητης μαγείας,

     της απεραντοσύνης του ανεκπλήρωτου έρωτα,

      αγνή μητέρα,και αμόλυντη

      ερωμένη

      του άφωτου φωτός

      του αόρατου ύπατου Θεού........

                     

                            ΛΑΚΚΟΣ ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΑΛΝΤΕΡΙΜΙ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ

                                        ''ΤΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΟΠΙΟΥ

                                         ''ΤΟ ΧΡΥΣΟΠΟΙΚΙΛΤΟ ΤΗΣ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ ''

                                         ''Η ΑΘΕΑΤΗ ΠΛΕΥΡΑ...ΤΟΥ ΑΦΩΤΟΥ ΦΩΤΟΣ''

                              και       '' ΤΟΥΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΕΣ '' ως ο έσχατος παράδεισος των ψυχών

  Τη  Γλυπτική μου  ψάχνω, μέσα στα '' σπάργανα '',της κρητικής γης....

   Έχει τις  ενότητες  1] ΓΛΥΠΤΙΚΗ   

                                   2]ΓΛΥΠΤΙΚΗ  ΕΠΙ  '' ΧΑΡΤΟΥ '' 

                                   3] ΓΛΥΠΤΙΚΗ ΕΠΙ  '' ΞΥΛΟΥ      και

                                   4] '' ΟΙ  ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟΙ ΜΟΥ ''

                                   5] '' Η ΑΘΕΑΤΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ''

      '' Η Χαρακτική μου ''    έχει τις  ενότητες

                                  1] Τα '' ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΗΜΑ  ΜΟΥ ''

                                  2] Τα ''ΠΟΡΤΡΕΤΑ ΕΠΙ ΞΥΛΟΥ '' 

                                  3]Τα  ''ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ ΕΠΙ ΠΕΤΡΑΣ ''

                                  4]''ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΣΤΟ ΜΑΥΡΟ''

                                  5]''TO KOKKINO ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ''

                                  6]''ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ

                                  7]''MAGIE DE FEMME,MAGIE NOIRE''

  

                    ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΠΕΤΑΝΑΚΗΣ   ΖΩΓΡΑΦΟΣ - ΓΛΥΠΤΗΣ - ΧΑΡΑΚΤΗΣ

.